Mowa kotów

Mowa kotów
Koty porozumiewają się z otoczeniem za pomocą gestów, mimiki, ułożenia sierści, ogona, pozycji ciała i wydawanych dźwięków.

  • Jeżeli kot jest zadowolony i w dobrym humorze, siedzi zwykle na udach z przednimi łapami przykładnie ułożonymi obok siebie i z ogonem starannie owiniętym wokół tułowia.
  • Jeżeli kot jest zaniepokojony lub w niezbyt dobrym humorze, siada wsuwając przednie łapy mocno pod klatkę piersiową i przyciskając je ściśle do ciała. Jeśli zbliża się do niego inny kot, z którym aktualnie nie chciałby mieć nic do czynienia, w tej postawie może błyskawicznie wysunąć spod tułowia uzbrojone w pazury łapy. Zwykle jednak koty rozpoznają już z daleka te subtelne sygnały dawane przez rozdrażnionego kota i respektują wyrażane życzenie pozostawienia go w spokoju (chyba, że zajmują dominującą pozycję i tym samym mają prawo do miejsca czy drogi).
  • Kot może jeżyć się i wyginać grzbiet na widok innego kota przewyższającego go siłą, wzbudzającego strach. Większość naszych pupili reaguje tak też na zaczepiającego je lub tylko groźnie wyglądającego psa, a koty zdziczałe często także na człowieka. Młode kociaki wyginają grzbiet i jeżą często włosy na widok obcych im dorosłych zwierząt. Postawa ciała jest przy tym zawsze taka sama. Kot stroszy swoje włosy, ustawia się bokiem i wygina grzbiet.
  • Ogon gładki i luźno zwisający wskazuje na normalny humor kota, jeżeli jest nastroszony informuje o sytuacji alarmowej, a ogon z lekko drgającym jego zakończeniem, ustawiony poziomo w stosunku do wygiętego w kabłąk tułowia, jest wyrazem najwyższego skupienia i napięcia. Jeśli nasz pupil zaczyna w podnieceniu rytmicznie uderzać ogonem, należy się liczyć w najbliższym momencie z jakąś reakcją zwierzęcia, natomiast jeśli jest podniesiony wysoko do góry sygnalizuje przyjazne nastawienie.
  • Gdy kot jest w nastroju pokojowym, ale czujnie obserwuje otoczenie, na jego pyszczku nie widać zmarszczek, zaś uszy podniesione są do góry .
  • Jeśli kota ogarnia senność, stopniowo opadają w dół powieki jego oczu.
  • Gdy coś nagle zwróci uwagę zwierzęcia, szeroko otwiera ono oczy, prostuje włosy czuciowe, zaś uszy z widocznym napięciem kieruje do przodu. Nadal jednak zachowuje się spokojnie.
  • Gdy kot zwraca uszy na boki i skośnie do tyłu, ściąga wargi i pojawiają się zmarszczki, świadczy to bez wątpienia o ogarniającym kota uczuciu strachu lub gniewu.
  • Kot przestraszony szykuje się do obrony, równocześnie jednak przesyła „wrogowi” wyraźne ostrzeżenie. Z położonymi płasko na głowie uszami, silnie rozszerzonymi źrenicami i pyszczkiem wykrzywionym grymasem, parska w stronę przeciwnika.
  • Natomiast kot rozzłoszczony demonstruje swoją gotowość do ataku opuszczając powoli głowę i kierując się w stronę przeciwnika z wpatrzonymi w niego oczami (jest to wśród kotów uważane za groźbę.) Jego źrenice zwężają się do wąskich szczelin. Uszy nie tyle kładą się płasko, ile zwracają do przeciwnika tylną stroną muszli. Jeśli ten nie zrozumie groźby albo nie potraktuje jej poważnie, atak może nastąpić znienacka. W przeciwieństwie do zachowania obronnego, do ataku agresywnego użyte zostają nie pazury lecz zęby.
  • Zwykle w mimice rozgniewanego kota mieszają się elementy dwóch nastrojów: ataku i obrony. Jaki jest aktualny nastrój kota, odczytać można najlepiej z położenia jego uszu: im bardziej ich tylna strona widoczna jest z przodu, tym silniejsza jest gotowość do ataku, natomiast gdy przeważa gotowość do obrony, uszy są tak dalece zwrócone na boki, że z przodu spogląda się tylko na brzegi trzymanych poziomo muszli usznych.
  • Koty wydają różne dźwięki, świadczące o ich samopoczuciu i nastawieniu do otaczającego je świata. Koty przestraszone, lub rozzłoszczone prychają lub parskają ostrzegając tym o mającym zaraz nastąpić ataku. Kot zajęty upolowaną zdobyczą lub pałaszujący swoją ulubioną karmę, na widok swoich pobratymców będzie wydawał głębokie, gardłowe warczenie niczym pies. Ciche miłe tony wydaje kotka w stosunku do swoich kociąt, jak również kocur zalecając się do „ukochanej”. Do tej grupy należy także mruczenie. Powszechnie wydawane przez koty „miau” wydaje się być zarezerwowane tylko dla człowieka. Mruczenie kota świadczy o jego zadowoleniu i dobrym samopoczuciu. Mruczą już kocięta na widok matki, podczas ssania mleka. Kotka również wydaje te dźwięki uspokajając swoje maluchy. Koty mruczą zapraszając kolegów do zabawy. Wyższy rangą kot, podchodząc do słabszego mruczy uspokajając go, pokazując, że nie ma złych zamiarów, chce się zaprzyjaźnić. Natomiast zwierzę niedominujące, chore albo stare mruczy przy zbliżaniu się kota silniejszego.W tym przypadku mruczenie służy z pewnością uspokojeniu przybysza i okazaniu swoich pokojowych zamiarów.

Poczytaj także o wychowaniu kota http://planeta-zwierzat.pl/artykuly/koty/wychowanie/

Opracowano na podstawie www.kocidom.waw.pl