Konie huculskie (hc)

Konie huculskie są rasą wywodzącą się ze wschodnich Karpat, jej nazwa pochodzi od krainy geograficznej – Huculszczyzny. Najprawdopodobniej rasa pochodzi od dzikich tarpanów kojarzonych z końmi Przewalskiego i orientalnymi. Rasa powstała w specyficznych warunkach górskiego środowiska. Są to konie prymitywne, podobnie jak koniki polskie, o sylwetce nieco bardziej masywnej i krępej. Są też nieco większe i cięższe od koników.

Wymiary :

  • klacze – wysokość w kłębie 130-140cm, obwód klatki piersiowej 165- 180cm, obwód nadpęcia     16,5 – 18,5cm
  • ogiery – wysokość w kłębie 132-145cm, obwód klatki piersiowej 170-185cm, obwód nadpęcia 17,5-19 cm

W porównaniu z konikami mają większe głowy, grubsze szyje, charakteryzują się lepszą jakością rogu kopytowego. Umaszczenie mają najczęściej gniade, ale zdarza się także kare, myszate, srokate i bułane; bardzo często występuje pręga grzbietowa.
Hucuły charakteryzują się dobrym zdrowiem i wykorzystaniem paszy, są odporne, niewymagające pod względem warunków utrzymania i wyżywienia. Są długowieczne, wytrzymałe w pracy, mają łagodny charakter. Przydatne są w użytkowaniu wierzchowym i zaprzęgowym, są nieocenionymi wierzchowcami w rajdach górskich i hipoterapii.
Konie huculskie hodowane są głównie na południu Polski, w Stadninie Koni w Gładyszowie, w Zootechnicznym Zakładzie Doświadczalnym Odrzechowa ; w hodowlach prywatnych i ośrodkach jeździeckich można je spotkać na terenie całego kraju.

Zobacz także http://planeta-zwierzat.pl/artykuly/konie/najczesciej-zadawane-pytania/

Źródło: “Hodowla i użytkowanie konie z elementami hipoterapii” – Jolanta Janiszewska, Angelika Cieśla