Konie małopolskie (m)

Konie małopolskie
Rasa małopolska to konie gorącokrwiste, głównie półkrwi angloarabskiej (xo). Początki rasy sięgają XVII- XVIII wieku, hodowlę zapoczątkowano na terenach południowo- wschodniej i wschodniej Polski. Materiał wyjściowy stanowiły miejscowe klacze uszlachetniane początkowo ogierami orientalnymi (arabskimi, perskimi, tureckimi, turkmeńskimi), a później także ogierami ras czystych ( xx, oo, xxoo) oraz półkrwi ( m.in. szczepów Gidran, Furioso). W 1962 roku zatwierdzono nazwę rasy, a pierwsza Księga Stadna została wydana w 1663 roku. Początkowo wyróżniano 4 odmiany koni małopolskich: kielecką, lubelską, sądecką i dąbrowsko-tarnowską, ale obecnie różnice te zatarły się.
Minimalny wzrost koni małopolskich wynosi w przypadku klaczy – 155cm, a u ogierów – 160cm. Konie te cechuje szlachetny wygląd i uroda (na co wyraźny wpływ wywarły konie rasy arabskiej i angloarabskiej), a więc dosyć długa szyja, mocny, krótki grzebiet, zad normalny lub prosty, często z wysoką nasadą ogona oraz suche kończyny. Konie małopolskie charakteryzuje długowieczność i odporność, wysoka płodność, dobre wykorzystanie paszy, szybkość i wytrzymałość. Mają żywy temperament i łagodny charakter. Jest to rasa wszechstronnie użytkowa, sprawdza się w sporcie jeździeckim i rekreacji konnej, w użytkowaniu wierzchowym i w zaprzęgu. Obecnie konie małopolskie hodowane są w stadninach w Janowie Podlaskim, Prudniku, Pruchnej – Ochabach oraz w licznych stadninach prywatnych.

Zobacz także http://planeta-zwierzat.pl/artykuly/konie/moj-kon-mnie-nie-slucha-co-robic/

Źródło: “Hodowla i użytkowanie konie z elementami hipoterapii” – Jolanta Janiszewska, Angelika Cieśla