Szynszyla – spokojny domownik czy wulkan energii?

Szynszyle prowadzą nocny tryb życia, ich największa aktywność przypada na godziny popołudniowe i nocne. W dzień zwierzątka te zwykle drzemią, przez co niektórym podczas przypadkowego kontaktu w sklepie zoologicznym mogą wydać się spokojnymi i ospałymi gryzoniami. Przed kupnem szynszyli należy dokładnie zapoznać się z charakterem i wymaganiami tego gatunku, ponieważ można zostać niemile zaskoczonym, kiedy nasz z pozoru spokojny i leniwy zwierzak w nocy zacznie zmieniać się w wulkan energii. Wiele osób pochopnie podejmuje decyzję o kupnie szynszyli, kierując się jedynie ich urokiem i wyglądem. Trzeba jednak pamiętać, że zwierzątka te żyją dość długo, czasem nawet do 20 lat.
Szynszyla jest żwawym, pomysłowym i energicznym zwierzątkiem. Lubi skakać i ani przez chwilę nie może usiedzieć w miejscu. Jest niezwykle ciekawa świata i lubi poznawać nowe otoczenie. Jej oswojenie wymaga jednak dużo uporu, a przede wszystkim cierpliwości z naszej strony. Jednak włożony w to wysiłek na pewno zwróci się z nawiązką, kiedy szynszyla zaufa nam i zacznie z własnej woli podchodzić podczas spacerów, albo da się pogłaskać. Bardzo ważne jest uświadomienie sobie, czego właściwie oczekujemy od naszego podopiecznego. Wygórowane wymagania, są przyczyną frustracji i niezadowolenia zarówno właściciela, jak i gryzonia. Szynszyle raczej nie nauczą się przybiegać do nas na zawołanie (aczkolwiek mogą kojarzyć nasz głos), nie będą się łasić i przybiegać na pieszczoty (choć oczywiście można je głaskać).
W otoczeniu szynszyli należy zachowywać się spokojnie, unikać gwałtownych ruchów i nie niepokoić jej bez potrzeby. Nie wolno również gwałtownie wybudzać jej ze snu. Szynszyle mają swoje specyficzne mechanizmy obronne – stawanie na tylnych nóżkach i siusianie na przeciwnika. Wrogiem możemy stać się my sami, kiedy przestraszymy gryzonia lub może nim być nowy, niezaakceptowany współmieszkaniec. Do takich zachowań dochodzi jednak rzadko, kiedy zwierzę czuje się osaczone i nie ma możliwości ucieczki.
Szynszyle mają swój własny, „prymitywny język”. Jest to system różnorakich dźwięków i pisków, mających swoje stałe znaczenie. Zwierzęta wyrażają w ten sposób strach, zadowolenie, ekscytację, zdenerwowanie, itp. Dzięki temu, uważnie obserwujący i znający swoje zwierzątko opiekun, może dowiedzieć się w jakim jest ono nastroju.

Źródło – Agnieszka Zas “Szynszyle”.